"Made in Germany 1995-2011" Rammstein

W recenzji wydanego w 2004 roku albumu „Reise, Reise” nie wspomniałem chyba o najważniejszym – że przygody z niemieckim zespołem Rammstein szybko nie skończę. Co prawda niektóre z tekstów grupy wołają o pomstę do nieba, ale sama muzyka wpisuje się w kryteria 'lubię to'. Trudno jednak ocenić całą czyjąś karierę, znając jeden krążek. Dlatego teraz sięgnąłem po „Made in Germany 1995-2011”. Żeby mieć choć pryzmat tego, co Rammstein stworzył przez te 16 lat.

Zespół wydał już sześć albumów. Jest też jedną z najsławniejszych niemieckich grup. Swoją muzykę zawsze określali jako 'tanz metal'. Nie chcieli być szufladkowani, więc sami wymyślili ten gatunek. Taneczny metal? Nowatorsko, warto zobaczyć czy nie przedobrzono. Wielokrotnie powtarzali też, że główną ich inspiracją jest zespół Oomph!. Szczególnie jego wczesne dokonania. Przesłuchując „Reise, Reise”, kilka razy sprawdzałem czy to na pewno Oomph! było ich inspiracją. Tamten krążek jednak różni się od dokonań tego drugiego (również niemieckiego) zespołu. Teraz znając już większość singli Rammsteina, stwierdzam, że faktycznie podobieństwo jest duże.
Główny trzon w muzyce kapeli stanowią ostre, metalowe numery. Z nich są też głównie kojarzeni. Bo kto by pomyślał, że dużą część numerów na „Made in Germany 1995-2011” stanowią elektroniczne kawałki? Chyba tylko oddany fan bandu. Znalazło się nawet miejsce dla kilku ballad. O nich jednak później. Zacznę może od ostatniego kawałka na płycie, a zarazem jedynego nowego – „Mein Land”. O tym, że Rammstein wydał nowy singiel, wiedziałem już jakiś czas temu. To on zachęcił mnie do sięgnięcia po muzykę zespołu. Zaczyna się od świetnej, nieco elektronicznej melodii. Szybko jednak wchodzą perkusja, gitary. Na plus idzie też refren. Muzycznie brzmi trochę, hmm, jakby wyjęty z jakiejś narodowej pieśni. Cóż, Mein Land = mój kraj. Podane jednak w ironiczny sposób. Jedyne co średnio mi się podoba to to, że tekst piosenki ogranicza się praktycznie tylko do śpiewanego nieco przerobionym głosem Wohin gehst du, wohin? (PL: Dokąd idziesz, dokąd?). Równie prosty jest zresztą tekst do „Du hast”: Du, du hast, du hast mich (PL: Ty Ty masz Ty masz mnie) to prawie cały utwór. Mogę powiedzieć, że znam go na pamięć ;P Muzycznie mi się jednak średnio mi się podoba. Owszem, szybko wpada w ucho, ale równie szubko się nudzi. Co innego „Amerika” czy „Pussy”. Świetne, ostre, metalowe numery. „Amerika” chyba nigdy mi się nie znudzi. Niesamowity 'hymn' ośmieszający USA. Ostatnio jednak częściej wracam do „Pussy”. Kawałek bardzo przebojowy, po prostu czadowy. Po tytule (PL: cipa) można się domyśleć o czym śpiewa Till (świetnie zresztą): You've got a pussy I have a dick So what's the problem? Let's do it quick (PL: Ty masz cipę Ja mam ch*ja Więc co za problem? Zróbmy to szybko). Wybaczam im to jednak, bo kawałek jest rewelacyjny. Razem z tanecznym „Haifisch” pochodzą z ostatniego studyjnego albumu grupy (wydane w 2009 „Liebe ist für alle da”) i zachęciły mnie do poznania całej płyty.
Jak już jednak wspomniałem, muzyka Rammsteina to nie tylko ostre, metalowe piosenki. Na składance zamieszczono także trzy ballady. Po dwóch z albumu „Reise, Reise” boję się spokojnych piosenek nagrywanych przez zespół. Jak się jednak okazało – moje obawy szybko zostały rozwiane. Pierwszą z ballad, która zdobyła moje uznanie jest „Mein Herz brennt”. Zaczyna się bardzo spokojnie – delikatną grą na skrzypcach i 'monologiem' Tilla (mówi, nie śpiewa). Druga zwrotka rożni się zamianą skrzypiec na gitary i perkusję. Cała siła utworu kryje się jednak w refrenie. Tam właśnie zwrotki zostają jakby połączone. Obok oczywistych gitar i perkusji słychać niesamowitą partię skrzypiec. Pełną mocy, wspaniałą. Mimo tego cieszę się, że piosenka nie składa się tylko z tego refrenu. Mógłbym jej wówczas nie docenić. Innym spokojnym numerem, który również zdobył moje uznanie jest „Mutter”. Zbudowana na podobnej zasadzie co „Mein Herz brennt” – spokojny początek, mocniejszy refren. O ile często w utworach zespołu słychać wyraźną przewagę perkusji nad gitarami, tak tu to bębny zostały zepchnięte na drugi plan. Słychać gitarę akustyczną (zwrotki) i elektryczną (refren). Brzmi może trochę zbyt prosto i banalnie, a jednak coś w tym jest. Pod koniec dołączają też smyczki. A ten krzyk? Cudo. Ostatnia ballada i zarazem piosenka, która zrobiła na mnie chyba najsłabsze wrażenia to „Ohne dich”. Jak to się stało, że zespół w ogóle nagrał tak słaby numer? Chociaż nie. Muzycznie wypada całkiem ok. Pianino, ale i mocniejsze dźwięki. Tym razem sprawę zawalił sam Till. Piosenka na pewno jest piękna i wzruszająca, ale on wykonał ją jak każdą inną. A w refrenie brzmi po prostu zabawnie. O ile ta 'komiczna powaga' w „Mein Land” fajnie się prezentowała, tak tu… Szkoda gadać.
Muszę przyznać, że problemem było dla mnie wybranie najgorszych piosenek. Oprócz „Du hast” i „Ohne dich” chyba każda ma coś, za co ją lubię. Pojawia się jednak kilka momentów, które bardziej odstaje jakością od pozostałych. Z kolei bałem się nieco, że w 'najlepszych' przodować będą numery z „Reise, Reise”. Tak się jednak nie stało. Częściej pojawiają się tytuły z „Liebe ist für alle da” oraz „Mutter”. W najbliższym czasie sięgnę po te krążki.
W tym momencie dochodzimy jednak do części, która może zniszczyć całą moją dotychczasową sympatię do numerów zespołu – teksty. Opowiadający o seksie „Pussy” już widzieliście. Co z pozostałymi? Mamy prześmiewcze „Amerika”, łatwo przyswajalne 'liryki' w postaci „Mein Land” czy „Du hast”, w końcu bardziej udane „Mutter” oraz „Mein Herz brennt”. W tej części jednak znów mnie zawiedli. Nie ma co - teksty typu: Sie wollen mein Herz am rechten Fleck doch Seh ich dann nach unten weg Da schlägt es links Links (PL: Oni chcą by moje serce było z prawej lecz Widzę wtedy w dole Że ono bije z lewej Lewa) czy Und der Haifisch der hat Tränen Und die laufen vom Gesicht Doch der Haifisch lebt im Wasser So die Tränen sieht man nicht (PL: Rekin też płacze Łzy spływają po twarzy Lecz rekin żyje w wodzie Dlatego ich nie widać) są niezwykle mądre i... odkrywcze. Ale to drugie na serio - ja bym na coś takiego nie wpadł.
Przy płycie „Made in Germany 1995-2011” spędziłem dość dużo czasu. Ciągle dochodziło coś, czego wcześniej nie zauważyłem i moje zdanie o tej składance nieco się zmieniało. Jedno jednak było już na początku i pozostało do teraz – krążek bardzo mi się podoba. Mam też obraz kariery zespołu. Teraz mają wreszcie niezaprzeczalnie swój styl. Ich pierwsze piosenki są dla mnie nie do końca udaną mieszanką „Sperm” i „Defekt” Oomph!. Na szczęście później nieco się ogarnęli i dziś możemy świetnie się bawić przy kawałkach takich jak „Pussy” czy „Mein Land”.
Ocena: 4+/6
Najlepsze: Pussy, Amerika, Mutter, Mein Herz brennt, Mein Land, Links 2-3-4
Najgorsze: Rosenrot, Sonne, Ohne dich, Du riechst so gut, Du hast