Dlaczego Dawid Podsiadło odniósł tak wielki sukces? - pseudo-recenzja "Comfort and Happiness"

Rok 2013 bez wątpienia należał do Dawida. Choć ludzie już wcześniej zdążyli go skreślić (miał problemy z wytwórnią i długo nie wydawał swojego albumu), osiągnął ogromny sukces. Płyta Comfort and Happiness pokryła się wielokrotną platyną, a single - z Trójkąty i kwadraty na czele - rządziły w stacjach radiowych. Podsiadło dał także sporo koncertów. Mogę założyć, że popularność zaskoczyła nawet jego samego. Kto by bowiem pomyślał, że tak delikatny, stonowany i spokojny album stanie się hitem? Przypatrzmy się jednak jego muzyce dokładniej. Okaże się wówczas, że jego sukces nie jest tak zupełnie zaskakujący.

Rynek muzyczny rządzi się swoimi, ściśle określonymi prawami. Możecie myśleć, że taka Adele to dziewczyna ze złamanym sercem i pięknym głosem. Owszem, tak jest, ale oprócz tego stoi za nią armia ludzi jej wizerunek tworząca. A jak jest z Dawidem Podsiadło? Ano, zobaczmy, dlaczego właściwie odniósł tak wielki sukces.

1. Dawid jest autentyczny, szczery.

Ludzie lubią szczerość. Popatrzcie sobie na listy przebojów za Oceanem. Kiedy tylko albumy wydaje Taylor Swift, zdobywa numer 1. Świetnie radzą sobie tacy artyści jak Alicia Keys, Ed Sheeran czy Sia (w songwritingu). Albo chociaż zeszłoroczna sensacja - Lorde. Śpiewa utwory autentyczne, szczere i za to pokochali ją ludzie. Ją i Dawida również. Słychać, że Comfort and Happiness jest jego płytą, taką, jaką nagrać chciał. Ba - miewał problemy z wytwórnią, która nie chciała go wydać, lecz muzyk twardo stał na swoim. I opłaciło się. Nawet tak banalne zwroty jak I miss you everyday brzmią w jego ustach prawdziwie.

2. Dawid zadebiutował w dobrym czasie.

Gdyby ten album został nagrany dwa, trzy lata wcześniej, przepadłby. Rok 2010 oraz 2011 to czasy świetności electropopu oraz muzyki dance. A gdzie Podsiadło do tanecznych przebojów? W ubiegłym roku trendy zaczęły się jednak zmieniać. Popularność EDM znacząco spadła. Zastąpiły ją lekka nostalgia, skierowanie w stronę muzyki lat 80. (Get Lucky) czy R&B (Blurred Lines). Sukcesy święciła także ww. Lorde. A Dawid idealnie się w ten spokojniejszy okres wpasował.

3. Dawid ma znakomitą promocję.

Nie oszukujmy się - artysta też święty nie jest. Jego sukces nie jest jedynie wynikiem muzyki, ale i dobrego marketingu. Najpierw wydano lekkie, chilloutowe Trójkąty i kwadraty. Przyjęły się, więc management poszedł za ciosem i wydał balladę Nieznajomy. Zwróćcie uwagę, że oba kawałki są w języku polskim, choć na płycie znajdziemy także ich anglojęzyczne odpowiedniki. W naszych radiach prędzej przyjmują się jednak piosenki właśnie po polsku (nie mówię tu oczywiście o zagranicznych hitach). Wbrew pozorom, Dawida było później w mediach dużo. Należy do Męskie Granie Orkiestra, zagrał krótki epizod w Kamieniach na szaniec, wystąpił m.in. jako support dla 30 Seconds to Mars, jest jedną z gwiazd, które przeszły do Play. Nawiązując jeszcze do tego ostatniego. W reklamie użyto jego utworu No, który kilka dni później stał się singlem i - uwaga! - podbija stacje radiowe. Sukces jest więc efektem świetnej promocji. Delikatnej, nienarzucającej się, ale sporej.

4. Dawid jest skromny.

Div nie lubimy. Popatrzcie (albo lepiej posłuchajcie) Marii Carey, Lady Gagi czy Paris Hilton. No przecież to jakaś kpina, ich wypowiedzi są często żenujące, a przy tym tak narcystyczne... Szkoda gadać. Na tle całego show biznesu Dawid jest potulny jak baranek. W wywiadach sprawia wrażenie zupełnie zwyczajnego chłopaka, dla którego tysiące sprzedanych kopii płyty jakby nie miały znaczenia. W X Factorze często sprawiał natomiast wrażenie... oderwanego od rzeczywistości. Jakby przerażała go sława. I to sprawia, że wokalista budzi jeszcze większą sympatię.

5. I w końcu punkt, który tak naprawdę powinien być pierwszy - Dawid tworzy świetną muzykę.

Słabe utwory nie utrzymują się długo. Popatrzcie na Davida Guettę czy Pitbulla - ich kolejne single radzą sobie coraz gorzej. A jeśli ktoś gra dobrze, to nieważne, czy jest to pop, rock, dance, alternatywa czy jazz. Zawsze znajdzie swoich odbiorców. I właśnie tak jest w przypadku Dawida Podsiadło. Właściwie każdy kawałek z jego debiutanckiego albumu ma coś w sobie. Posłuchajcie kameralnej, intymnej kompozycji And I, akustycznego !H.a.p.p.y!, intrygującego (organy) Elephant, pięknego Vitane czy w końcu dwóch wspaniałych pod względem zarówno melodycznym, jak i wokalnym utworów I'm Searching oraz Bridge. Są tu i dwie części No. Pierwsza dynamiczna i radosna, druga delikatniejsza, ale za to bardzo przestrzenna. Przy pierwszym przesłuchaniu Comfort and Happiness kawałki te mogą wydać się monotonne, ale nie zrażajcie się. W końcu i Was porwą te naturalne melodie, proste, ale udane teksty. Nie wolno zapomnieć o dwóch polskojęzycznych kawałkach: znakomitym, emocjonalnym Nieznajomy oraz swobodnym Trójkąty i kwadraty.

A na koniec takie moje życzenie - więcej. Chcę więcej takich kompozycji jak Nieznajomy, Vitane czy chociażby T.E.A. z edycji deluxe. Albo najlepiej 4:30 nagranego do Kamieni na szaniec. Ten jeden kawałek niesie ze sobą tyle emocji, uczuć, cierpienia, że nie sposób go nie pokochać. To bez wątpienia najlepszy utwór Dawida. No i jeszcze naprawdę jednozdaniowe podsumowanie. Czemu wokalista osiągnął sukces? Bo zasłużył.